Συνεταιράκια το Ελληνικό Δημόσιο και η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών - Διαβάστε ολόκληρο το ΦΕΚ για την "Εταιρεία Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Ακίνητης Περιουσίας"

Συνεταιράκια το Ελληνικό Δημόσιο και η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών - Διαβάστε ολόκληρο το ΦΕΚ για την "Εταιρεία Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Ακίνητης Περιουσίας"

Κάποτε  οι  διοικούντες την εκκλησία  της Ελλάδος και οι Αρχιεπίσκοποι  νοιάζονταν  πρώτα  για την αξιοποίηση της πνευματικής περιουσίας  της  Εκκλησίας και στέκονταν  με ανδρεία  απέναντι  στους ξένους  κατακτητές  και στους ντόπιους  θηρευτές  της εξουσίας και  δωσίλογους.

Φυσικά  υπήρξαν  και  περίοδοι   της  εκκλησιαστικής  ιστορίας  που  το  Χριστοειδές και ανδρείο  φρόνημα   δεν  ήταν  το κύριο χαρακτηριστικό  των  "ποιμενόντων"  Ιεραρχών. Ποτέ όμως   ακόμα και οι δειλοί  και...

οι μέτριοι  δεν γύρισαν  με τόσο  εκκωφαντικό και προκλητικό τρόπο  την πλάτη  στο  χειμαζόμενο  ποίμνιό τους και πάνω απ΄όλα  στην ορθόδοξη  Αγιοπατερική  παράδοση της αντίστασης  στις αντίχριστες και μισάνθρωπες  δυνάμεις.

Σήμερα   δυστυχώς  που για δεύτερη φορά  η χώρα μας βρίσκεται  σε κατοχή, δεν έχουμε έναν Χρύσανθο  αλλά έναν  ευρωπαϊκά  "καθώς πρέπει"  Ιερώνυμο που  αντί  να  αντιστέκεται, διαπραγματεύεται  και  συνεταιρίζεται  με   την  πανθομολογουμένως   εντολοδόχο και εν πολλοίς  δωσίλογη  κυβέρνηση  για  χάρη  όχι του ποιμνίου  αλλά  της αξιοποίησης  της  ...ακίνητης  περιουσίας.

Αν λοιπόν οι  ποιμενάρχες μας δεν είχαν αφιερώσει τόσο χρόνο  και ενέργεια  στην καλλιέργεια  δημοσίων  σχέσεων με τις   εξουσίες και τους εντολοδόχους  της Νέας Εποχής και αν  δεν "κοπίαζαν"  τόσο πολύ απο τις  προσπάθειες  αποδόμησης της  Αγιοπατερικής  παράδοσης και των  γλυκανάλατων  ασκήσεων  "προσαρμογής"  στα "νέα δεδομένα"  ..εκσυγχρονίζοντας  τους κλάδους της  αμπέλου του Χριστού, θα ήταν  σίγουρα   απελευθερωμένοι και νηφάλιοι στον αγώνα  εναντίον των  πάσης φύσεως δυνάμεων κατοχής.

Και επειδή  κάποιοι σε αυτόν τον τόπο δεν έχουν  κοντή μνήμη ας θυμηθούμε πως  στην  προηγούμενη  κατοχή  ο  Αρχιεπίσκοπος  Χρύσανθος  αντί  να αγωνιά  για το μέλλον  της ακίνητης  περιουσίας  της εκκλησίας  αγωνιούσε  για το  μέλλον  της ελευθερίας και του δικαίου, πράγμα που εκτός  τω άλλων  αποτυπώθηκε και σε  μία  ποιμαντορική επιστολή  του στους  Έλληνες  πιστούς:

    «Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, από της σήμε­ρον ημέρας και έτερος εχθρός, η Χιτλερική Γερμανία, αδίκως και ανάνδρως επιτίθεται κατά της ιεράς ημών Χώρας... Αι δυνάμεις της ύλης και του σκότους συνώμοσαν κατά της δυνάμεως του πνεύματος και του φωτός. Αλλ' ο μέγας Θεός, όστις είναι Πνεύμα, Φως και Ζωή, δεν θα επιτρέψη την Βασιλείαν του σκότους... θα συντρίψει και τον εκ Γερμανίας Εκατόχειρα Τυφυέα (sic), και θα ανατείλη και πάλιν... τον ήλιον της Δικαιο­σύνης και Αληθείας...»

    (Για τον Χρύσανθο  μπορείτε να διαβάσετε  το εξαιρετικό αφιέρωμα  στο  "Αντιαιρετικό εγκόλπιο")

Σχόλιο απο την Κλασσικοπερίπτωση

Συνεταιράκια το Ελληνικό Δημόσιο και η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών - Διαβάστε ολόκληρο το ΦΕΚ για την "Εταιρεία Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Ακίνητης Περιουσίας"

Στο νόμο υπ.αριθμ. 4182 με τίτλο "Κώδικας κοινωφελών περιουσιών, σχολαζουσών κληρονομιών και λοιπές διατάξεις" (ΦΕΚ Α' 185/10-09-2013) περιλαμβάνονται οι λεπτομέρειες για την περίφημη "Εταιρεία Αξιοποίησης Εκκλησιαστικής Ακίνητης Περιουσίας", η οποία καθιστά συνεταίρους το Ελληνικό Δημόσιο και την Εκκλησία της Ελλάδος,την οποία εκπροσωπεί η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών!

Ο τρόπος λειτουργίας, τα δικαιώματα διοίκησης και διαχείρισης, τα περιουσιακά στοιχεία, η κατανομή των εσόδων και όλα τα υπόλοιπα αναφέρονται στα παρακάτω άρθρα του

νόμου, όπως δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ. Το μετοχικό κεφάλαιο της Ε.Α.Ε.Α.Π. είναι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ευρώ, ενώ το Δ.Σ. θα αποτελείται από ένα (1) μέλος που υποδεικνύεται από τον Υπουργό των Οικονομικών, ένα (1) μέλος που υποδεικνύεται από τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων..., τα δε υπόλοιπα τρία (3) μέλη θα υποδεικνύονται από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών

Ολόκληρο το ΦΕΚ ΕΔΩ

Αρθρο 83. Σύσταση - Σκοπός - Επωνυμία - Έδρα - Διάρκεια

1. Συνιστάται ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ Α.Ε.» (Ε.Α.Ε.Α.Π.). Η Ε.Α.Ε.Α.Π. έχει αποκλειστικό σκοπό τη διοίκηση, διαχείριση και αξιοποίηση των ακινήτων επί των οποίων διατηρεί περιουσιακά δικαιώματα ή των οποίων ασκεί τη διοίκηση και διαχείριση η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών ή νομικά πρόσωπα ή φορείς που υπάγονται στη δικαιοδοσία της.

2. Στην Ε.Α.Ε.Α.Π. δύνανται να περιέρχονται τα δικαιώματα διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης και άλλων ακινήτων επί των οποίων διατηρούν περιουσιακά δικαιώματα ή των οποίων ασκούν τη διοίκηση και διαχείριση τα υπόλοιπα νομικά πρόσωπα του άρθρου 1 παρ. 4 του ν. 590/1977 (Α' 146), μετά από απόφαση των νομικών αυτών προσώπων και την τήρηση των προς τούτο προβλεπόμενων διαδικασιών.

3. Η Ε.Α.Ε.Α.Π. λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, δεν υπάγεται στην κατηγορία των οργανισμών και επιχειρήσεων του δημόσιου τομέα ή του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπως αυτός προσδιορίζεται στο ν. 2190/1994 (Α'28) και δεν εφαρμόζονται σε αυτό, καθώς και στις εταιρείες το μετοχικό κεφάλαιο των οποίων ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα, στην Ε.Α.Ε.Α.Π., οι διατάξεις που διέπουν εταιρείες που ανήκουν άμεσα ή έμμεσα στο Δημόσιο, με εξαίρεση όσων ρητά ορίζονται στις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου. Διατάξεις νόμων που αναφέρονται σε επιχειρήσεις, οργανισμούς ή φορείς, γενικά, του ευρύτερου δημόσιου τομέα δεν αφορούν στις παραπάνω εταιρείες, εκτός εάν ορίζεται ρητά ότι εφαρμόζονται και σε αυτές.

4. Η Ε.Α.Ε.Α.Π. διέπεται από τις διατάξεις της νομοθεσίας περί ανωνύμων εταιρειών, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου.

5. Η Ε.Α.Ε.Α.Π. εδρεύει σε δήμο του Νομού Αττικής, ο οποίος ορίζεται με το Καταστατικό της.

6. Η διάρκεια της Ε.Α.Ε.Α.Π. είναι ενενήντα εννέα (99) έτη από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου. Η διάρκεια αυτή μπορεί να παρατείνεται με αποφάσεις της γενικής συνέλευσης, εφόσον ο σκοπός της Ε.Α.Ε.Α.Π. δεν έχει εκπληρωθεί.

Αρθρο 84. Μέτοχοι - Μετοχικό Κεφάλαιο - Έσοδα



1. Μέτοχοι της Ε.Α.Ε.Α.Π. είναι το Ελληνικό Δημόσιο και η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

2. Το μετοχικό κεφάλαιο της Ε.Α.Ε.Α.Π. είναι τριακόσιες χιλιάδες (300.000) ευρώ, διαιρείται σε χίλιες (1.000) ονομαστικές μετοχές, ονομαστικής αξίας τριακοσίων (300) ευρώ η καθεμία, αναλαμβάνεται δε και καλύπτεται από τους μετόχους κατά πενήντα τοις εκατό (50%) από το Ελληνικό Δημόσιο και κατά πενήντα τοις εκατό (50%) από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

3. Οι μετοχές της Ε.Α.Ε.Α.Π. είναι αμεταβίβαστες.

4. Έσοδα της Ε.Α.Ε.Α.Π. είναι:

α) Το αντάλλαγμα από την αξιοποίηση των ακινήτων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1.

β) Οι τόκοι, τα μερίσματα και οι κάθε είδους αποδόσεις των παραπάνω περιουσιακών στοιχείων και των χρηματικών διαθεσίμων της.

γ) Κάθε άλλο έσοδο από οποιαδήποτε πηγή.

5. Τα έσοδα της Ε.Α.Ε.Α.Π. από κάθε ακίνητο του οποίου τα δικαιώματα διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης παραχωρούνται στην Ε.Α.Ε.Α.Π., αφού αφαιρεθούν οι λειτουργικές της δαπάνες και μετά τη δημιουργία αποθεματικού σύμφωνα με τις διατάξεις του κ. ν. 2190/1920, όπως ισχύει, αποδίδονται κατά ποσοστό 50% στο Ελληνικό Δημόσιο και κατά ποσοστό 50% στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Στην περίπτωση της παραγράφου 2 του άρθρου 1, η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών διαθέτει τα έσοδα περαιτέρω στον φορέα που παραχώρησε τα δικαιώματα διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης στην Ε.Α.Ε.Α.Π.. Τα έσοδα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και των λοιπών νομικών προσώπων του άρθρου 1 παρ. 4 του ν. 590/1977 διατίθενται, κυρίως, για την εξυπηρέτηση του εκκλησιαστικού, προνοιακού και φιλανθρωπικού έργου των προσώπων αυτών και της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Οι ειδικότεροι όροι και η διαδικασία είσπραξης και απόδοσης των εσόδων της Ε.Α.Ε.Α.Π., καθώς και το ύψος των λειτουργικών της δαπανών καθορίζονται με απόφαση του Δ.Σ. που εγκρίνεται από τη γενική συνέλευση.

 Αρθρο 85. Καταστατικό - Διοίκηση - Αρμοδιότητες - Διαχείριση

1. Το καταστατικό της Ε.Α.Ε.Α.Π., συμπεριλαμβανομένων των διατάξεών του, οι οποίες ρυθμίζονται κατά περιεχόμενο και από τις διατάξεις του νόμου αυτού, εγκρίνεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, η οποία εκδίδεται ύστερα από σύμφωνη γνώμη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και δημοσιεύεται στο Τεύχος Ανωνύμων Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Το παραπάνω καταστατικό της Εταιρείας μπορεί να τροποποιείται και να κωδικοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του κ.ν. 2190/1920.

2. Το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) της Ε.Α.Ε.Α.Π. είναι πενταμελές και ορίζεται με απόφαση της γενικής συνέλευσης των μετόχων για θητεία πέντε (5) ετών, που μπορεί να ανανεώνεται για ίσο χρονικό διάστημα.Προς τούτο, ένα (1) μέλος υποδεικνύεται από τον Υπουργό των Οικονομικών, ένα (1) μέλος υποδεικνύεται από τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, τα δε υπόλοιπα τρία (3) μέλη υποδεικνύονται από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Ε.Α.Ε.Α.Π. εκλέγονται μέλη του Δ.Σ. εξ αυτών που υποδεικνύονται από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ε.Α.Ε.Α.Π. ασκεί πλήρως τα δικαιώματα και καθήκοντα διοίκησης και διαχείρισης της Ε.Α.Ε.Α.Π. εντός των ορίων που προβλέπονται από τον κ. ν. 2190/1920.

Σε περίπτωση κενώσεως θέσεως μέλους του Δ.Σ. πριν από τη λήξη της θητείας του διορίζεται νέο μέλος για το χρόνο της θητείας που απομένει.

3. Κατά τα λοιπά τα δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου, ως μετόχου της Ε.Α.Ε.Α.Π. ασκούνται από τον Υπουργό Οικονομικών.

Αρθρο 86. Ρυθμίσεις σχετικά με την περιέλευση των δικαιωμάτων διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης επί των ακινήτων στην Ε.Α.Ε.Α.Π.



1. Στην Ε.Α.Ε.Α.Π. περιέρχονται τα δικαιώματα διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης επί των ακινήτων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1, εξαιρουμένης ρητώς της μεταβιβάσεως της κυριότητας επ' αυτών και με σκοπό την αξιοποίησή τους. Προς τούτο, συνάπτεται σύμβαση μεταξύ της Ε.Α.Ε.Α.Π. και, του κατά περίπτωση, κυρίου του ακινήτου ή του φορέα που ασκεί τη διοίκηση και διαχείριση καθενός απ' αυτά, ύστερα από την υποβολή σχετικού αιτήματος του τελευταίου, που περιλαμβάνει τους όρους για την περιέλευση των ανωτέρω δικαιωμάτων στην Ε.Α.Ε.Α.Π. και μετά την έκδοση σχετικής απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της Ε.Α.Ε.Α.Π..

2. Τα δικαιώματα διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης κάθε ακινήτου περιέρχονται στην Ε.Α.Ε.Α.Π., χωρίς αντάλλαγμα και ατελώς, χωρίς την καταβολή οποιουδήποτε φόρου, τέλους ή άλλου βάρους, για χρονική περίοδο που δεν μπορεί να υπερβεί τα ενενήντα εννέα (99) έτη. Επίσης, τα έσοδα που αποδίδονται στα πρόσωπα που αναφέρονται στην παράγραφο 5 του άρθρου 2, απαλλάσσονται από κάθε φόρο, τέλος ή άλλη επιβάρυνση.

3. Το υφιστάμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1 κατά το χρόνο μεταβίβασης των ως άνω δικαιωμάτων στην Ε.Α.Ε.Α.Π., δεν θίγεται.

4. Τυχόν τελεσίδικη δικαστική αναγνώριση αναφορικά με την κυριότητα επί ακινήτου, επί του οποίου τα δικαιώματα διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης έχουν περιέλθει στην Ε.Α.Ε.Α.Π. δεν θίγει, κατά τη χρονική περίοδο που έχει συμφωνηθεί, την ακώλυτη άσκηση από την Ε.Α.Ε.Α.Π. της διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης επί του ακινήτου αυτού που πραγματοποιείται σύμφωνα με τα άρθρα 1 έως 7. Σε περίπτωση έκδοσης αμετάκλητης δικαστικής απόφασης με την οποία αναγνωρίζεται κυριότητα του Δημοσίου, της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών ή άλλου νομικού προσώπου του άρθρου 1 παρ. 4 του ν. 590/1977 επί ακινήτου επί του οποίου τα δικαιώματα διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης έχουν περιέλθει στην Ε.Α.Ε.Α.Π., εφαρμόζεται το προηγούμενο εδάφιο.

5. Μετά την, με οποιοδήποτε τρόπο, λήξη του δικαιώματος διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης του ακινήτου από την Ε.Α.Ε.Α.Π., αυτό επανέρχεται σε εκείνον που το παραχώρησε στην Ε.Α.Ε.Α.Π. ή σε όποιον δικαιούται να το ασκεί κατά την εν λόγω χρονική στιγμή.

Αρθρο 87. Διοίκηση - Διαχείριση - Αξιοποίηση των ακινήτων

1. Η Ε.Α.Ε.Α.Π. ασκεί τη διοίκηση και τη διαχείριση των ακινήτων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1, με σκοπό την αξιοποίησή τους.

2. Η αξιοποίηση των ακινήτων από την Ε.Α.Ε.Α.Π. διενεργείται με κάθε πρόσφορο τρόπο, πλην της συστάσεως και μεταβίβασης εμπράγματων δικαιωμάτων επ' αυτών, και κατά προτίμηση με:

α) Εκμίσθωση.

β) Ολιγόχρονη ή μακροχρόνια παραχώρηση της χρήσης ή της εκμετάλλευσής τους σε τρίτους.

γ) Ανάθεση της διαχείρισης των περιουσιακών δικαιωμάτων σε τρίτους.

3. Κατ' εξαίρεση της προηγούμενης παραγράφου, είναι δυνατή, εφόσον αυτό προβλέπεται ρητά στη σύμβαση της παραγράφου 1 του άρθρου 4, η σύσταση δικαιώματος επιφανείας από την Ε.Α.Ε.Α.Π. επί ακινήτων που αξιοποιεί, σύμφωνα με τα άρθρα 19 έως και 26 του ν. 3986/2011 (Α' 152), για διάστημα που δεν θα υπερβαίνει το χρόνο παραχώρησης της χρήσης προς την εταιρεία.

4. Η διαδικασία σύναψης των συμβάσεων για την αξιοποίηση των ακινήτων από την Ε.Α.Ε.Α.Π. καθορίζεται με Κανονισμό Αξιοποίησης που εκδίδεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας.

Αρθρο 88. Σύσταση Εταιρειών Ειδικού Σκοπού



1. Για τη βέλτιστη αξιοποίηση των ακινήτων των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 1, η Ε.Α.Ε.Α.Π. μπορεί να συστήνει επιμέρους Εταιρείες Ειδικού Σκοπού (Ε.Ε.Σ.), το σύνολο των μετοχών των οποίων θα ανήκουν στην Ε.Α.Ε.Α.Π., και στις οποίες θα περιέρχονται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου τα δικαιώματα διοίκησης, διαχείρισης και αξιοποίησης επί του προς αξιοποίηση ακινήτου ή της ομάδας ακινήτων. Η δυνατότητα αυτή θα μνημονεύεται ρητά σε όλες τις συμβάσεις της παραγράφου 1 του άρθρου 4, η δε διοίκηση, διαχείριση και αξιοποίηση θα γίνεται με όρους όμοιους με εκείνους που τίθενται από τον Κανονισμό Αξιοποίησης της Ε.Α.Ε.Α.Π..

2. Οι διατάξεις του άρθρου 1, των παραγράφων 3 έως 5 του άρθρου 2, της παραγράφου 2 του άρθρου 3, του άρθρου 4 και των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 5 ισχύουν και για τις συνιστώμενες Ε.Ε.Σ..

Αρθρο 89. Πολεοδομική ωρίμανση των ακινήτων



Αρθρο 89. Πολεοδομική ωρίμανση των ακινήτων 

1. Μετά τη σύναψη των συμβάσεων της παραγράφου 1 του άρθρου 4, εφαρμόζονται για την πολεοδομική ωρίμανση των ακινήτων αυτών οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων των άρθρων 11 έως 17Β του Κεφαλαίου Β' του ν. 3986/2011.

2. Τις αιτήσεις του άρθρου 12 του ν. 3986/2011 υποβάλλει η Ε.Α.Ε.Α.Π. ή, κατά περίπτωση, η Ε.Ε.Σ. που συνιστάται σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο. Εκκρεμείς σχετικές διαδικασίες που έχει εκκινήσει η Ε.Α.Ε.Α.Π. συνεχίζονται από την Ε.Ε.Σ. μετά τη σύστασή της.

Από zeidoron

 

     Οι παρακάτω σκέψεις μου, που θα προσπαθήσω να τεκμηριώσω όσο οι λιγοστές μου γνώσεις το επιτρέπουν, ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ τους απλούς εκείνουν ιερείς και μοναχούς, οι οποίοι κάνουν ότι μπορούν, πολλές φορές και ερχόμενοι σε αντίθεση με την ηγεσία της εκκλασίας, να φροντίσουν το ποίμνιό τους που αιώνες υποφέρει κάτω από το ζυγό ξένων και ελληνόφωνων δωσίλογων και προδοτών οι οποίοι φέρουν τον τίτλο των "κυβερνήσεων της Ελλάδας και του ελληνικού λαού, για το όφελος του οποίου εργάζονται".

     Τι παραπάνω μπορεί να πει να πει κανείς για την κατάντια στην οποία έχει εκπέσει η εκκλησία; Φυσικά τίποτα, απλά (κατά τη γνώμη μου) ότι τώρα πια φαίνεται το αληθινό της πρόσωπο, το οποίο ήταν καλά κρυμμένο τόσους αιώνες πίσω από τις διδασκαλίες της αγάπης προς τον πλησίον, της ειρήνης και της προσπάθειας των πιστών να μπουν στον παράδεισο.

     Ας πάρομε όμως την ιστορία της εκκλησίας και της θρησκείας την οποία αυτή πρεσβεύει, από τα αρχικά της στάδια.

     Ο επονομαζόμενος σήμερα χριστιανισμός, δεν είναι τίποτα άλλο από μια παγκοσμιοποιημένη και εξιδανικευμένη διδασκαλία της αρχικής θρησκείας, της εβραϊκής, τους πιστούς της οποίας σήμερα οι περισσότεροι γνωρίζομε ως μάρτυρες του Ιεχωβά και τους θεωρούμε ως αιρετικούς. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι χριστιανοί δίνουν τη μεγαλύτερη βαρύτητα στη διδασκαλία του Ιησού και των αποστόλων του, ενώ οι Ιεχωβάδες τη θεωρούν ισότιμη ή κάπως ανώτερη από τη διδασκαλία των προφητών πριν απ' αυτόν. Γι' αυτόν το λόγο, αν διαβάσει κανείς τα περιοδικά που τυπώνουν και διανέμουν, γίνεται ευρεία αναφορά και στη διδασκαλία των προφητών όπως αυτή διασώθηκε και καταγράφηκε από μεταγενέστερους λόγιους και μορφωμένους που προσχώρησαν στη νέα θρησκεία δεκαετίες (αν όχι αιώνες) μετά το θάνατο του Χριστού. Φυσικά, προκειμένου όλοι αυτοί που κατά κανόνα ανήκαν στα εύπορα στρώματα του πληθυσμού και δεν ήθελαν να χάσουν τα προνόμιά τους, διέδωσαν ότι όλοι, από τους αρχικούς προφήτες μέχρι τους απόστόλους, μιλούσαν για μια βασιλεία των ουρανών και όχι καλυτέρευση της ζωής του απλού λαού και των δούλων.

     Στην αρχή, όπως είναι γνωστό, η χριστιανική θρησκεία εύρισκε πρόσφορο έδαφος μεταξύ των σκλάβων και των ανθρώπων που ζούσαν στην απόλυτη φτώχεια, αφού, μη έχοντας τρόπο να αντισταθούν και να παλέψουν για μια καλύτερη ζωή ενάντια στα αφεντικά τους και στους αριστοκράτες (αφού αυτοί είχαν στη διάθεσή τους το στρατό και το νόμο), εύρισκαν την παρηγοριά στη μετά θάνατον ζωή στον παράδεισο και τον κήπο της Εδεμ, όπου όλα υπήρχαν σε αφθονία για όλους.

     Όσο αυτή η κατάσταση συνεχιζόταν, οι χριστιανοί γινόταν ανεκτοί από όλους, αφού υπηρετούσαν τους αφέντες τους χωρίς να παραπονιούνται, περιμένοντας ότι αυτή τους η καρτερικότητα θα τους έδινε το εισητήριο για τον παράδεισο.

     Αργότερα, ερχόμενοι και τα αφεντικά των χριστιανών σκλάβων σε επαφή με τη διδασκαλία τους και βλέποντας τον τρόπο ζωής τους, κατάλαβαν ότι αυτό μπορούσε να αποβεί προς όφελός τους και άρχισαν κι αυτοί να δέχονται την κατήχηση στη νέα θρησκεία. Μερικοί απ' αυτούς την ενστερνίστηκαν και άρχισαν να ζουν σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο ζωής και απ' αυτούς προήλθαν οι άγιοι της σημερινής εκκλησίας. Οι περισσότεροι όμως, απλά τη χρησιμοποίησαν προς όφελός τους, δίνοντας κάποια ψίχουλα δικαιωμάτων στους χριστιανούς, αφού αυτό τους έκανε να εργάζονται πιο αποδοτικά, χωρίς να προχωρούν σε εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες. Όλα αυτά βέβαια ίσχυαν μόνο εντός της οικίας και των κτημάτων του εκάστοτε"χριστιανού" αφέντη, γιατί εκτός των ορίων αυτών ίσχυαν τα καθιερωμένα (οι αφέντες ήταν αφέντες και οι δούλοι παρέμεναν δούλοι).

       Επειδή όμως οι εύποροι και οι αριστοκράτες ήθελαν να κερδίζουν συνεχώς χωρίς να μοιράζονται τα κέρδη τους, βρήκαν ότι το να είσαι χριστιανός είναι κατά πολύ φθηνότερο από το να προσκυνάς τους αρχαίους θεούς, οι οποίοι ήθελαν κάθε τόσο θυσίες και δωρεές στα ιερά τους, οπότε άρχισαν να αμφισβητούν ανοιχτά την παλιά θρησκεία. Τότε, το ιερατείο των αρχαίων θεών, βλέποντας ότι άρχισε να χάνει τα προνόμιά του και ιδίως ότι μειωνόταν το χρυσάφι και τα αντικείμενα που ως τότε έπαιρνε ως δωρεές ή "φακελάκι" για να έρθει σε επαφή με τους θεούς προκειμένου να δωθούν χρησμοί ή "ευλογία" στους πιστούς του, άρχισε να συκοφαντεί το χριστιανισμό και τους πιστούς σ' αυτόν στα υψηλά ιστάμενα μέλη της κοινωνίας (βασιλείς, αυτοκράτορες, αριστοκράτες), πετυχαίνοντας δύο πράγματα: 1ον τη μείωση των πιστών της νέας θρησκείας και 2ον τον πλουτισμό του, αφού οι περιουσίες των ευπορότερων χριστιανών μοιραζόταν ανάμεσα στους άρχοντες και τους ιερείς (περισσότερο ως δωρεές χρημάτων και περιουσιακών στοιχείων προς τους ναούς και όχι προσωπικά). Έτσι, άρχισαν οι διωγμοί που κράτησαν κάποιους αιώνες, με εξάρσεις και υφέσεις, ανάλογα με το ποιά συμφέροντα επικρατούσαν κάθε εποχή (αρχόντων ή ιερέων).

     Αυτή η κατάσταση κράτησε ως την εποχή του μεγάλου Κων/νου, ο οποίος, βλέποντας το όφελος που θα μπορούσε να έχει από την παραχώρηση ελευθερίας στους χριστιανούς, τους άφησε να λατρεύουν ελεύθερα ότι πιστεύουν, με αποτέλεσμα, όπως γίνεται ως σήμερα, οι πιστοί μιας θρησκείας να προσπαθούν να την επιβάλλουν και στους υπόλοιπους "άπιστους".

     Από τότε,αφού είχαν πια το ελεύθερο της διδασκαλίας και κατήχησης, οι χριστιανοί ιερείς άρχισαν ανοιχτά να στρατολογούν πιστούς φτάνοντας και ως τους ανώτατους άρχοντες των κρατών,  παραγκωνίζοντας βαθμιαία την παλιά θρησκεία και καταστρέφοντας τα ιερά της όπου είχαν την πλειοψηφία. Έτσι, αυτοκράτορες όπως ο Θεοδόσιος που κατέστρεψε εντελώς ιερά και συγγράματα αρχαίων συγγραφέων και επιστημόνων βαφτίστηκαν "μέγιστοι", ενώ κάποιοι μετριοπαθείς που άφηναν τους υπηκόους τους να λατρεύουν όποιο θεό ήθελαν (ανεξιθρησκεία), όπως ο Ιουλιανός, βαφτίστηκαν "παραβάτες" και έτσι έχουν περάσει στην ιστορία ως σήμερα.

     Όταν καθιερώθηκε για τα καλά ο χριστιανισμός, οι διάφοροι αρχιερείς άρχισαν να μαλώνουν για το ποιός θα έχει την αξουσία πάνω στους υπόλοιπους και κατά συνέπεια ποιός θα έχει μεγαλύτερα ωφέλη από τις δωρεές των πιστών, αφού ακολούθησαν πιστά το δρόμο των αρχαίων ιερέων και αυτοδιορίστηκαν μεσίτες ανάμεσα σε θεό (μοναδικό τώρα πια) και ανθρώπους. Απ' αυτές τις διαμάχες προήλθε και το σχίσμα των εκκλησιών και οι διάφορες "αιρέσεις", ανάλογα με το ποιο παρακλάδι του χριστιανισμού ακολουθούσε ο κάθε επίσκοπος ή προκαθήμενος (πατριάρχης ή πάπας). Με λίγα λόγια, αφήνοντας στην άκρη τα περί ισότητας μεταξύ των πιστών, τα περί ευλάβειας και όλα αυτά που δίδασκαν οι πρώτοι χριστιανοί, ακολούθησαν την πεπατημένη των αρχαίων ιερέων και έκαναν σκοπό τους το κέρδος.

      Αυτό συνεχίστηκε ανά τους αιώνες, με κορυφαία στιγμή την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 από το Μωάμεθ, με τη συνδρομή κάποιων αριστοκρατών που δεν ήθελαν τον Παλαιολόγο στην εξουσία, αλλά και του τότε ηγούμενου της μονής του Παντοκράτοραστην Πόλη, του Γεννάδιου. Έτσι, αφήνουν αφύλακτη και ανοιχτή την περίφημη Κερκόπορτα απ' όπου εισβάλλουν οι Τούρκοι και καταλαμβάνουν την Πόλη. Ως ανταμοιβή, ο Μωάμεθ έχρισε ο ίδιος, σύμφωνα με το εκκλησιαστικό τελετουργικό το Γεννάδιο πατριάρχη των ορθοδόξων υπόδουλων, ο οποίος με το περίφημο "κάλλιο τούρκικο σαρίκι παρά λατινικό φέσι" κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, είχε καταφέρει πολλούς από τους ορθόδοξους υπερασπιστές είτε να εγκαταλείπουν με την πρώτη δυσκολία τις θέσεις τους στα τείχη, είτε να γίνονται σωρηδόν μοναχοί (αφού κανείς δεν είχε δικαίωμα να τους πάρει και να τους στείλει στη μάχη).

     Αργότερα, ως ανταμοιβή στους σουλτάνους για τη διατήρηση των δικαιωμάτων των επισκόπων και πατριαρχών και τη μη απαλλοτρίωση της εκκλησιαστικής περιουσίας από τους Τούρκους, βγήκε το ρητό ότι "ήτανε θέλημα θεού η Πόλη να τουρκέψει", προσπαθώντας να κρατήσει τους υπόδουλους Έλληνες ήσυχους και σκλάβους.

     Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, ο τότε πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε', κατόπιν εντολής του σουλτάνου, αφορίζει τους επαναστάτες, με αποτέλεσμα η επανάσταση για την ελευθερία σχεδόν να σβήσει. Ευτυχώς καπεταναίοι όπως ο Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Μακρυγιάννης και άλλοι, αλλά και οι απλοί ιερείς των χωριών και πόλεων που επί 400 χρόνια κρατούσαν το εθνικό φρόνημα των ανθρώπων ψηλά, κατάφεραν να αποτρέψουν αυτήν την καταστροφή.

     Κατά την απελευθέρωση, όσες φορές κάποιοι προσπάθησαν να δώσουν γη των πασάδων στους απλούς ανθρώπους να την καλλιεργήσουν ή έκαναν προπαγάνδα γι' αυτό το σκοπό, με τις ευλογίες (φανερές ή μη) της εκκλησίας βγήκαν από τη μέση, όπως ο Καποδίστριας και ο Μαρίνος Αντύπας στο Κιλελέρ, σε συνεργασία με τους τσιφλικάδες και τους κυβερνώντες, συνεχίζοντας τα μακραίωνα διδάγματα της εκκλησίας, όπως τα "μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι", "μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες", " ο έχων δύο χιτώνες να δίνει τον ένα", για να κληρονομήσουν όλοι αυτοί οι πιστοί τη "βασιλεία των ουρανών". Φυσικά όλα αυτά ίσχυαν (και ισχύουν ως σήμερα) για τους απλούς ανθρώπους και όχι για τους τότε τσιφλικάδες (και σήμερα τους μεγαλοαστούς), τους κυβερνώντες και τον περίγυρό τους, ή για την εκκλησία.

      Ακόμη και σήμερα, εν μέσω κρίσης, που όλοι οι απλοί άνθρωποι πληρώνουν φόρους και χαράτσια πολλαπλάσια των εισοδημάτων τους, οι εκκλησιαστικοί άρχοντες ενδιαφέρονται μόνο πως θα αυξήσουν την περιουσία τους. Γνωστό είναι άλλωστε ότι πριν κάμποσο καιρό, σύναψαν δάνειο 50 εκατομ. ευρώ για να αγοράσουν μετοχές της εθνικής τράπεζας (που έπαψε πια να είναι της Ελλάδας όπως φαίνεται και από τα νέα βιβλιάρια).

      Πολλοί θα πουν ότι η εκκλησία, ως αντάλλαγμα, προσφέρει συσσίτια και ρούχα σε άπορους  συνανθρώπους μας. Αυτό που ίσως δεν ξέρουν, είναι ότι τα τρόφιμα είναι δωρεές από καταστήματα (που συνήθως προσφέρουν όσα είναι κοντά στην ημερομηνία λήξης ή ακόμη και ληγμένα λίγων ημερών) και απλούς πολίτες από εράνους, ενώ τα ρούχα είναι από αυτά που δίνονται στις κατά τόπους επιτροπές από όσους δεν τα θέλουν και, από τα οποία, όσα δεν κρατήσουν για τον εαυτό τους ή δεν πουλήσουν οι επίτροποι, δίνονται τελικά σε άστεγους και άπορες οικογένειες. Ακόμη και όσοι εργάζονται σε συσσίτια και εράνους, το μεγαλύτερο ποσοστό είναι εθελοντές, άρα δεν κοστίζουν ευρώ στους "ποιμένες" μας.

     Όλα αυτά, προβάλλονται από τους υποκριτές της εκκλησίας ως χρηστοήθεια και αγάπη προς τον πλησίον, όπως θα διαφημιστεί και η συναλλαγή του παραπάνω άρθρου.